Een waargebeurd verhaal van Sigge Van Houtven

Is dit nu alles?

Met de fiets van Nairobi naar de Victoriawatervallen

Stuur mij het e-book Lees het eerste fragment

Cover van het e-book “Is dit nu alles?” van Sigge Van Houtven
3.333

kilometer

33

dagen

4

landen

3.893

malariabehandelingen

Nairobi, 13 maart 2007. Dag één.

Nairobi stelde zich aan me voor terwijl het vliegtuig nog in de lucht hing. Op de schermpjes in de cabine speelde een waarschuwend filmpje over de stad, met haar bijnaam erbij: Nairobbery. Welkom in Kenia. Riemen vast. Twee dagen later zou ik hier, in deze wilde stad, op een fiets vertrekken.

Het filmpje overdreef weinig. Een maand eerder waren er in Kenia op een paar weken tijd minstens vijftig doden gevallen bij overvallen en schietpartijen. De Verenigde Staten en de VN hadden hun burgers voor de stad gewaarschuwd.

Die twee dagen gebruikte ik om de stad te voet te leren kennen, met de raad van de camping in mijn achterhoofd: die straten mag je wel, daar en daar laat je beter links liggen. Mijn Afrika was tot dan een prentenboek geweest, met acacia’s en een ondergaande zon, de rust van de savanne zoals in de boeken. Nairobi had echter glazen torens, toeterende busjes en het ritme van een wereldstad. Aan elk mooi huis stond een hoog hek met een bewaker ervoor. Rijk en arm woonden er op wandelafstand van elkaar, met hekken ertussen. Het was een wereld van verschil.

Een dag later rolde de groep fietsers binnen die in Caïro vertrokken was. Twee maanden Afrika zaten duidelijk in hun kuiten. Stuk voor stuk afgetrainde lijven, scherp als een mes. Ze schudden de hand van de nieuwkomer met de witte knieën en de sponzige benen.

De dag van de waarheid brak aan. Op 13 maart stond Nairobi voor ons op straat. De lokale mensen van mijn sponsor hadden het groots aangepakt en daar was ik helemaal niet op voorbereid. Eerst kwam de nationale televisie, met een microfoon onder mijn neus en een vraag in het Engels. Mijn Engels was toen van het soort dat je op reis meeneemt en thuis weer in de kast legt. Ik heb iets geantwoord. Wat precies, hebben de Kenianen misschien beter onthouden dan ik.

Dan kwamen de rollerbladers. Vijfentwintig skaters reden met ons de stad uit, voor de malariacampagne. De organisatie had een politiewagen voorop gezet. Die werd meteen een trekpaard. De skaters hingen er met één hand aan, haalden zo snelheid en deden er sierlijke kunstjes mee op de snelweg. Achter ons groeide een file tot aan de horizon. Wie het verkeer in Nairobi kent, weet dat het op een gewone dinsdag al een heksenketel is. En het was zo’n dinsdag.

Ik reed er middenin en voelde me piepklein. Al die camera’s, al die wielen en ergens voor me uit: vijf weken Afrika.

De lange weg door de savanne, onderweg van Nairobi naar het zuiden

Aan de luchthaven, op Mombasa Road, ademde de stad uit. Het konvooi viel uiteen als een zak knikkers. Iedereen rolde zijn eigen kant op, in zijn eigen tempo. Even later liet ik ook mijn laatste reisgenoten voorgaan. Voor het eerst was ik alleen met Afrika en voelde ik de rust van de savanne op me neerdalen. Oef.

De savanne begon waar het asfalt smal werd. Putten in de weg, gras tot aan de horizon en een lucht zo groot dat je er een paar keer België in kwijt kon. In de verte lag iets op de weg. Een gevlekte hyena, aangereden. Mijn eerste wilde dier in Afrika lag stil te poseren voor de toerist die beelden liever in een kastje opbergt. Ik stopte voor de eerste foto van echt wildlife. Oké, toegegeven: het was dood, maar het was wel echt. Terwijl ik scherpstelde, bekroop me een gedachte: hyena’s leven in groep.

Waar zou de rest van de familie zijn?

Hoe het afloopt met de hyena’s, de krampen en een koppige duim, lees je in het boek. Gratis, 67 pagina’s, 32 foto’s uit 2007.

Stuur mij het e-book

Sigge Van Houtven

Over Sigge

Sigge Van Houtven fietst al twintig jaar door Afrika. Na zijn rit van Nairobi naar de Victoriawatervallen richtte hij Adventure Bike Trails op. Vandaag organiseert hij fietsreizen door Oost- en Zuidelijk Afrika, samen met zijn dochter Zana.

De route, opnieuw

In het najaar van 2027 rijdt Sigge de route opnieuw, deze keer met een groep. 27 september tot 31 oktober 2027, 3.333 kilometer, 20 tot 35 renners.

Bekijk The Legendary Trail →

Veelgestelde vragen

Is het echt gratis?

Ja. Je krijgt het boek als PDF, meteen na je inschrijving.

Op welk toestel lees ik het?

Op je gsm, tablet of computer.

Wat gebeurt er met mijn e-mailadres?

Je krijgt af en toe een mail over het boek en onze reizen. Uitschrijven kan met één klik onderaan elke mail.

Stuur ons een bericht

We antwoorden meestal binnen een dag. Liever bellen? Dat kan ook, het nummer staat onderaan elke pagina.